سلام بر شما عزيزان ، قبل از هر چيز به خاطر تاخير در مراجعه به سايت عذر خواهي مي كنم ، به خاطر مشغوليت گاها دير به دير مراجعه مي كنم ، و در اول صحبت بايد بايد دو نكته را براي ادمين عزيز روشن نمايم : اولا عسگري اشتباه تايپي بود و دوما در مورد شماره آيه اگر گاها تفاوتي در نوشته هاي بنده باشد تقصير از بنده نيست بايد به كاني كه قرآن رو چاپ مي كنند به اين موضوع دقت بيشتري فرمايند ! اما در مورد سئوال اول جنابعالي كه چرا مبدا از 260 است بايد عرض كنم كه خداوند در اين آيه فرموده يدبر الامر يعني تدبير مي كند و فرو مي فرستد خداوند امر را از اسمان ، و اين معلوم و واضح است كه امر خداوند توسط پيامبرش فرو ميآيد و بعد از آن توسط امامان بر حق تفسير و تعيين مي شود به اين خاطر است كه دوره تدبير اسلام تا سال 260 بوده يعني تا زمان وفات امام عسكري . و اگر دوره عروج كه اشاره شده 1000 سال است رو به اين تاريخ اضافه كنيم مي شود 1260 . در مورد سئوال دوم بايد عرض كنم شما كه اينطور اطلاعات دقيق از كتبي داريد كه حتي بعضي از آنها را شايد بنده مطالعه نكرده ام چطور تا به حال تاريخ امر ديانت بابي و بهائي رو مطالعه نكرده و يا دقت نفرموده ايد كه علاوه بر كتاب تاريخ نبيل در بسياري از جاهاي ديگر نيز به اظهار امر حضرت اعلي ( باب ) در پنجم جمادي 1260 براي ملاحسين بشرويه اي اشاره شده را نديه ايد يا نمي خواهيد ببينيد تا مطلبي براي سفسطه بيابيد ؟ و اما در مورد مطالب آقا مسعود بايد عرض كنم كه تفسير بسيار جالبي از آيه مزبور رو نوشتن البته شايد بهتره بگم تحريف بسيار جالبي !!! و جالبتر ايكه جناب ادمين عزيز به يككلمه اشتباه تايپي فورا ايراد مي گيرن و توپيح كامل در مورد زبان عرب رو يادآور ميشن ولي در مورد تفسير و يا همون تححريف اقا مسعود از قرآن هيچ مطلبي اشاره نمي كنن !! بنده يك سئوال از اقا مسعود دارم و اون هم اينكه در كجاي اين ايه اشاره به ملائك و رفت و آمد اونها شده كه شما اين چنين براداشتي از اين آيه كردين ؟ برادر من جناب ادمين اشاره كردن كه فقط امامان و انبيا حق تفسير دارن و اين ناگفته پيداست ، ولي آيا شما هم جز اين دو دسته هستيد ؟ اين معنايي كه شما از ايه مزوب ركردين بيشتر شبيه قصه شب براي بچه ها و يا فيلم هاي هاليوودي است .و اگر مي فرمائيد اين تفسير در مجمع ابيان ذكر شده تفسير علماي اسلام است و نه امامن معصوم و علما نيز جز دو دسته فوق الذكر نيستند چرا كه در اين تفسير شما پر واضح است كه از اين گونه آمد رفت كه اشاره فرموده ايد چه حاصلي و اصلا براي چه خداوند اين آيه را در قرآن كريم فرموده ؟ ( آسمان و زمين رو خداوند خلق كرده و بعد ملائكه بعد از هزار سال به اسمان عروج مي كنند ؟ كاملا بي مفهوم و محوتواست )چرا كه مجسم نيستند و زمان و مكان براي آنها معني ندارد چه برسد به اينكه بخواهند بيايند و برگشت آنها 500 سال به تفسير شما طول بكشد ! و اما در مورد دو ماه اختلاف شما بايد عرض كنم كه اطلاق سال شده نه ماه برادر من ، شما به سالش برسين روي ماهش به توافق مي رسيم (:

سلام جناب بهمن.

در مورد اشتباه تايپي شما، اگر لازم مي‌دانيد كه بنده از شما عذرخواهي كنم، بنده حاضرم عذرخواهي كنم! اميدوارم مرا ببخشيد. اما قصد بنده راهنمايي بوده؛
در مورد شماره آيه هم بنده اشكالي از شما نگرفتم، فقط عرض كردم در قرآني كه در دست بنده است، شماره اين آيه، عدد 5 ذكر شده است.

bahman نوشته شده:بايد عرض كنم كه خداوند در اين آيه فرموده يدبر الامر يعني تدبير مي كند و فرو مي فرستد خداوند امر را از اسمان ، و اين معلوم و واضح است كه امر خداوند توسط پيامبرش فرو ميآيد و بعد از آن توسط امامان بر حق تفسير و تعيين مي شود به اين خاطر است كه دوره تدبير اسلام تا سال 260 بوده يعني تا زمان وفات امام عسكري .

جناب بهمن عزيز!
تقاضا دارم به استدلالاتي كه مي‌كنيد بيشتر توجه كنيد!
امام حسن عسكري، امام يازدهم شيعه است نه امام دوازدهم!! اگر تدبير اسلام را توسط امامان مي‌دانيد، چرا امام دوازدهم را از اين تدبير حذف كرده‌ايد؟؟!! شما براي شيعه يازده امام قائليد؟؟؟ يا براي اينكه اعداد، با سال ادعاي جناب باب جور دربيآيد او (امام دوازدهم) را از اين استدلال حذف كرده‌ايد؟ (اگر شما امام دوازدهم را نمي‌شناسيد، بايد خدمتتان عارض شوم كه جناب بهاءالله او را به خوبي شناخته و تأييد كرده است؛ مگر حديث لوح را در كتاب ايقان نخوانده‌ايد؟!! در اين حديث كه مورد تأييد جناب بهاءالله است و در بسياري از كتب بهائيت ذكر شده است، امام دوازدهم به روشني مشخص شده است)
دوست من! بنده تا اينجا با شما مماشات كردم و تفسيري كه از آيه‌ي مذكرور ذكر كرديد را بر فرض پذيرفتم؛ اگر باز به اينگونه استدلالات غيرمنطقي ادامه دهيد، ديگر با شما مماشات نخواهم كرد و پاسخ شما را به گونه‌اي ديگر خواهم گفت.


و اما ماجراي ملاحسين بشروئي در برخورد با جناب باب در سال 1260. بنده شرح اين برخورد را از كتب بهائيت به طور خلاصه مي‌آورم، تا واقعيت برايتان روشن گردد:
جمعي از طلاب شيخي كه سخت به كاوش گم‌شده‌ي خود سرگرم و در اين راه رنج و شكنج ديده بودند، به شيراز مي‌آيند و از ميان ايشان ملا حسين بشروئي با جناب باب برخورد مي‌كند. او بر اساس سابقه‌ي آشنايي كه از قبل (در حوزه‌ي درس سيد رشتي) با يكديگر داشتند به منزل او مي‌رود و در آن جا ميرزا علي محمد ـ كه اشتياق شديد وي را به شناختن جانشين سيد كاظم رشتي مي‌بيند ـ خود را صاحب آن مقام و باب امام عصر معرفي مي‌كند و چون بشروئي برهان و تأييدي مي‌خواهد، ميرزا علي محمد به درخواست وي، همان جا در تفسير نخست سوره‌ي يوسف مطالب مختصري مي‌نگارد و ملاحسين با ديدن آن نوشته، بابيت او را مي‌پذيرد.
از تفسير سوره‌ي يوسف هم كه جناب باب براي تأييد ادعايش به ملاحسين بشروئي داد، چيزي جز ادعاي بابيت امام زمان بر‌نمي‌آيد.

براي آگاهي بر داعيه‌ي باب و سبب پذيرش ملاحسين، بهترين راه، مطالعه‌ي همان سطور از تفسير سوره‌ي يوسف است. اشراق خاوري آن را در كتاب رحيق مختوم (كه مورد تأييد تمام بهائيان است) آورده كه در ترجمه قسمتي از آن آمده: "به درستي كه خدا مقدر كرده است كه اين كتاب را در تفسير نيكوترين داستان‌ها (سوره‌ي يوسف) از نزد محمد فرزند حسن فرزند علي ... فرزند علي بن ابي طالب بر بنده‌اش خارج سازد تا از نزد ذكر (ميرزا علي محمد) حجت رساي خدا بر اهل عالم باشد."
مي‌بينيد كه جناب باب در اين عبارات ذكر مي‌كند كه تفسير سوره‌ي يوسف را از شخصي به نام "محمد (امام زمان) فرزند حسن فرزند علي ... فرزند علي بن ابي طالب" دريافت كرده است! يعني جناب باب ادعاي بابيت امام زمان را دارد، نه ادعاي ديگري!
جناب باب در آثارش تا اواخر سال 1264 ، دائماً ادعاي بابيت خود را مطرح كرده است، نه ادعاي قائميت! (از آن جمله مي‌توان به "تفسير سوره يوسف" كه در بالا ذكر شد و همچنين به "ابلاغيه الف" كه پس از جريان مسجد وكيل در سال 1261 نگاشته است، و بسياري از آثار ديگر او اشاره نمود) پس بر طبق سخنان جناب باب در آثار بهائيت، جناب باب تا سال 1264 ادعايي جز بابيت امام زمان نداشته!

فعلاً به شرح و تفسير آيه‌ي مذكور از روي سخنان معصومين نمي‌پردازم، اما شما را به نكته‌اي كه خود به جناب مسعود تذكر داديد متذكر مي‌شوم:
شما تأييد مي‌كنيد كه تنها مفسرين قرآن معصومين هستند، اما از طرف ديگر خود به راحتي دست به تفسير اين آيه زده‌ايد! اما تا اينجا بنده با شما و تفسير شما مماشات كرده‌ام! و بر فرض آن را پذيرفته‌ام! تا ببينيم كه شما تا چه اندازه حق پذير هستيد ...

سلام به همه
بهمن محترم
مطلبي كه من به عنوان تفسير آيه مربوطه آوردم از خودم نبود و خودم تفسيرش نكرده بودم بلكه برگرفته از تفسير مجمع‌البيان است كه يك تفسير روايي است. محض اطلاع شما مي‌گويم كه تفسير روايي يعني تفسير امام معصوم! تفسير مجمع‌البيان از معتبر ترين و معروف‌ترين كتاب‌هاي تفسير روايي در تشيع است.
اين چيز عجيبي نيست كه شما از اين كتاب‌ها باخبر نباشيد. چون شما هم مثل خيلي بهايي‌هاي ديگر بدون اينكه شناختي از اسلام و كتب معتبر روايي آن داشته باشيد تا مي‌توانيد تفسير شخصي مي‌كنيد و براي خودتان مدرك درست مي‌كنيد. در حالي كه اين روش دور از انصاف است.
پيشنهاد مي‌كنم به جاي اين ايرادگيري‌هاي بي‌اساس، به بحث اصلي بپردازيد و حاشيه نرويد.
بدرود...